• امروز پنج شنبه بیست و نهم شهریور 1397 

اخبار سازمان اوقاف

مطالب ویژه

کانال سروش

شناسه خدمات

فراخوان طرح پژوهشی

معرفی پایگاه ها

خدمات غيرحضوري

سامانه شکايات

دغدغه‌های عاشقانه چند بانو از نوع وقف/ وقتی مادیات برای انسان‌ها «هیچ» می‌شوند

دغدغه‌های عاشقانه چند بانو از نوع وقف/ وقتی مادیات برای انسان‌ها «هیچ» می‌شوند

حاج خانم ایمانی، امروز حال مساعدی ندارند وگرنه خیلی قشنگ در مورد آقا صحبت می‌کنند. از قبل از وقف خانه‌شان و همیشه ورد زبانشان است که اگر آقا الآن بیایند و بگویند کلید خانه‌ات را برای کار خیر بده، حتی اگر خودم در خیابان بمانم، بدون معطلی و درنگ این کار را می‌کنم.

 سه شنبه 24 بهمن 1396   390  0      

به گزارش روابط عمومی اداره کل اوقاف و امور خیریه آذربایجان شرقی، صبح روز شنبه 21 بهمن خبر رسید که جمعی از خیرین اداره اوقاف به مشهدالرضا مشرف می‌شوند. تلاش کردیم با عجله قبل از سفر گفت‌‌وگویی کوتاه با آنان داشته باشیم و از نیت آنان و اینکه چرا وقف را برای نوع کار خیر خود انتخاب کرده‌اند، جویا شویم.

با عجله خود را به اداره اوقاف و امور خیریه ناحیه یک تبریز رساندیم. جمع کوچکی از خیرین را دیدیم که از قضا همگی خانم بودند و مقید به حجاب اسلامی و در ذوق و شوق زیارت آقا علی بن موسی (ع). حجت الاسلام  رضا جعفری، رئیس اوقاف ناحیه 1 تبریز هم حضور داشتند و به پیشواز خیرین آمده بودند.

از یکی از خیرین که کسالت اندکی داشت و به‌نظر می‌آمد معلم باشد؛ پرسیدم چرا وقف؟! چرا کار خیر دیگری نکردید؟ در پاسخ از آرزوی دیرینه‌اش و عشقش به امام زمانش گفت و ادامه داد: حدود 30 سال است که در زمینه آموزش مفاهیم، روخوانی و حفظ قرآن فعالیت دارم و همیشه آرزو داشتم کلبه‌ی درویشی که داشتم و مکان کلاس‌های قرآنی‌مان بود را حسینیه کنم.

وی خاطرنشان ساخت: بالاخره به لطف خداوند و یاری امام زمان توفیق شد آنجا را حسینیه کنیم و نامش را حسینیه‌ی منتظران حضرت مهدی (عج) بگذاریم؛ آن‌جا شد مکانی برای کلاس‌های قرآنی به یاد آقا امام زمان (عج).

خانمی که همراه ایشان بود گفت: حاج خانم ایمانی، امروز حال مساعدی ندارند وگرنه خیلی قشنگ در مورد آقا صحبت می‌کنند، از قبل از وقف خانه‌شان و همیشه ورد زبانشان است که اگر آقا الآن بیایند و بگویند کلید خانه‌ات را برای کار خیر بده، حتی اگر خودم در خیابان بمانم، بدون معطلی و درنگ این کار را می‌کنم.

حجت الاسلام جعفری، روحانی خوش برخورد اداره‌کل اوقاف و امور خیریه نیز در همین اثناء عنوان کرد: بسیار جالب است بدانیم در طول تاریخ ایران و بخصوص تبریز، و بخصوص از زمان قاجار تا بعد از انقلاب و تاکنون، بزرگترین واقفان و خیرین زن هستند، از جمله خانم تاج ماه بیگم، خانم خدیجه خانم، خانم خیرالنساء و بسیاری زنان دیگر؛ به عبارتی شیرازه‌ی اصلی کارهای خیر بر عهده‌ی خانم‌هاست و زنان بسیاری دغدغه‌ی کار خیر دارند.

وی افزود: نکته‌ی جالب دیگر اینجاست که سفر امروز این خیرین بزرگوار نیز، از محل نیات خانم تاج ماه بیگم است که حدود 183 سال پیش وقف کرده‌اند و از همین نیات، فقط امسال حدود 600 نفر به مشهد مقدس مشرف
   شده‌اند که اکثر سفر اولشان به مشهد بود؛ بیش از 80 نفر زوج جوان از همین نیات ازدواج کرده و به بیش از 2000 نفر نیازمند از همین نیات کمک مالی شده است 

از خانم قهرمانی، یکی دیگر از خیرین که سال گذشته، یک باب خانه مسکونی خود را وقف کار خیر کرده بودند، از نیتشان و دلیل وقف خانه‌شان پرسیدم. گفت: من فرزندی ندارم، برای رضای خدا خانه‌ام را وقف کردم تا از اجاره آن به کودکان بی‌سرپرست و بدسرپرست، تهیه‌ی جهیزیه‌ی دختران دم بخت و کمک به بیماران بی بضاعت کمک کنند.

بانوی خیر دیگر،خانم آهنگر، که معلم بازنشسته بود؛ از ارادتش به مقام معظم رهبری گفت و ادامه داد: همیشه پای سخنرانی آقا درمورد وقف، آرزو می‌کردم کاش من هم توان داشتم و وسعم می‌رسید چیزی وقف کنم، خداوند توفیق عطا کرد و من هم توانستم یک باب آپارتمان وقف کنم که برای بیماران صعب‌العلاج، زنان سرپرست خانوار، فقرا و ایتام کمکی باشد و ذخیره‌ای برای آخرتم.

از داشته‌هایشان پرسیدم و اینکه لابد آن قدری وسع مالی خوبی دارند که توان داشته‌اند، خانه وقف کار خیر کنند. ولی رقیه خانم ایمانی گفتند: اتفاقا ما آنقدر هم وسع مالی خوبی نداریم ولی ما با دنیا کاری نداریم! طرف حساب ما خدا و ارادتمان به اهل بیت و آقا امام زمان (عج) است؛ ان‌شاءالله خانه‌ای که وقف کرده‌ایم، پس از ظهور، مکانی و پایگاهی برای یاران امام زمان باشد و از آنجا استفاده کنند.

به حال ایشان غبطه خوردم! چقدر امامشان را نزدیک می‌دیدیدند... انگار آقا همین فردا ظهور می‌کنند... و ما چقدر غافلیم از غربت مولای تنهایمان که به ندرت یادی از ایشان می‌کنیم؛ آن هم برحسب عادت "و عجل فرجهم" گفتن‌های بعد صلوات. و چه شیعه‌ای هستیم ما که به‌جای ما اماممان انتظار می‌کشند!

حاج خانم ادامه داد: من در این 30 سال، هرگز برای کلاس‌های قرآنم و هیئات هزینه‌ای دریافت نکرده‌ام و همگی فی سبیل الله بوده است. اگر خدا قبول کند ما فقط وجود خود آقا امام زمان و ظهورشان را می‌خواهیم و هیچ
 چشم‌داشتی به دنیا و اموالش نداریم.

همراه خانم ایمانی از خانم پریزاد، مستخدم خانم گوهرشاد گفتند که به حال بانو گوهرشاد غبطه می‌خورد و همیشه آرزو می‌کرد او هم توان وقف داشت. بانو گوهرشاد وقتی ذوق و شوق و حسرت پریزاد را می‌بیند، می‌گوید کلی آجر و مصالح باقی مانده است و پیشنهاد می‌دهد برای او نیز مدرسه‌ای بنا کنند که مدرسه‌ی پریزاد که محل تدریس علوم قرآنی در حرم است، به نیت آن بانو بنا شده است.

ادامه داد: پس از مرگ که زندگی ابدی شروع می‌شود، دست انسان از دنیا کوتاه است؛ مگر به باقیات الصالحات، که یکی از آنان وقف است. کاش همه‌ی مردم برای وقف اقدام کنند. به شوخی رو به حجت الاسلام جعفری گفت: حاج آقا ان‌شاءالله روزی بیاید جا نداشته باشید خیرین را بنشانید!

وقت پرواز نزدیک بود و حضار در ذوق و شوق علی بن موسی (ع). دلمان نمی‌آمد از حال معنوی آن جمع جدا شویم ولی بیشتر دلمان نمی‌آمد وقتشان را بگیریم و عطش زیارت را شعله‌ورتر کنیم.

به همراه حجت الاسلام  جعفری و جمعی از کارکنان به بدرقه‌شان رفته و پس از رد کردن آن عزیزان از زیر قرآن چشم دوختیم به مسیری که رفتند و حال معنوی که همچنان در فضا بود. 

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر
 

آخرین اخبار